Nick

🚴‍♂️ “Alsof ik een duwtje kreeg naar de top”

Om half 5 gaat mijn wekker. In het donker stap ik op de fiets, samen met duizenden anderen. Al snel rijd ik in een lange stoet van lichtjes de berg op. Het is stil, bijna magisch.

Tijdens het klimmen kom ik steeds meer in mezelf. Ik denk aan mijn vriend Marc, mijn broer Bastiaan en mijn vader Nico. Ik mis hen, maar tegelijk voel ik hoe belangrijk het is dat ik dit doe – uit liefde en dankbaarheid dat ik hen heb gekend.

Waar ik eerst dacht dat ik moest vechten tegen de berg, verandert dat gevoel. Er komt rust. De steun van mensen langs de kant, de muziek en de verbondenheid met collega’s van Team Deltion geven mij energie. Soms voelt het zelfs alsof ik vanzelf omhoog ga, alsof ik een duwtje krijg.

Na de eerste klim wil ik meteen nog een keer. Ik geniet meer, zie meer van de omgeving en maak mooie gesprekken mee onderweg. Uiteindelijk fiets ik drie keer naar boven. Het weer wordt slechter, maar bij de finish weet ik: het is goed zo.

Ik ben moe, maar voel me in balans. Met een hoofd vol herinneringen en een hart vol rust kijk ik terug op een dag die ik nooit meer vergeet.

✨ Gedreven door liefde voor het leven en dankbaarheid voor diegene die ik heb gekend – dat neem ik voor altijd mee.